Prins carnaval

Hij sneed met de sleutel de waanzin van elke dag doormidden. Op zijn handpalm een dwarsdoorsnede van de stad in een bedje van confetti. Hij blies positief, Wat net in zijn handen lag dwarrelde de straat door. Verstopt onder een laag goedkope confectiemode, het masker verstopte minder dan de mensen zichzelf verstopte voor hij positief blies. Ze dronken de dag uit hun lijf en de zorgen uit hun hoofd. Hij hief zijn handen hoog boven zijn hoofd. De verpleegster voor een dag haalde met haar handen wat hem dwars zat uit de doorsnede. Straks zouden ze de stad weer netjes aan elkaar plakken met biervloertape, Eerst de sjerp van de burgemeester perforeren, drie kleurige confetti uit het gemeentehuis blazen de straten op.

Advertenties

Poëzieopdracht Gedicht uit eerste 10 woorden uit het dichtstbijzijnde boek

Poppenkast

Gevangenen kijken geboeid naar een vuur

Het prikkeldraad

buigt zich in ontspanning

een dyslectisch misverstand van

een prikkelbare geest

Het muurtje, de afscheidsring

tussen afscheid en afscheiding

de poort naar de ontsnapping

 

 

De benen nemen? Of het hoofd gebruiken

Nu hij tot aan zijn nek zit

is er geen terugdraaien

meer mogelijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

benen nek hoofd   muurtje afscheiding

ontmoeten

ik MOET blij zijn. Het MOET goed gaan. Ik MOET mijn mondhoeken omhoog buigen tot een glimlach zich vastmetselt in mijn gezicht.

NIKS MOET

Ik MOET leuk overkomen.Ik MOET zeggen; goed, als je vraagt hoe het gaat, knikken als je hetzelfde zegt. Ik MOET ambitie tonen, Ik MOET geloven in mezelf. Ik MOET groeien. Ik MOET uit het leven halen wat er in zit en ik MOET geloven dat er iets in zit.

NIKS MOET, LAAT LOS, ADEM IN, voel je dat? Het is lucht die in je longen danst

Ik MOET kunnen spreken over het weer. Ik MOET ver reizen en ik MOET dromen. Ik MOET een project voor in de toekomst. Ik MOET vrijwilligerswerk, want ik MOET mij profileren. Ik MOET het gesprek op gang houden. Ik MOET nog even blijven op cafe, Ik MOET nog een pintje. Ik MOET een volle agenda en indruk maken op iedereen.

NIKS MOET, Laat los, ADEM in, voel je dat? Het is de lucht die in je longen danst.

Ik MOET het van de daken schreeuwen, hoe verschrikkelijk goed het gaat met mij. Ik MOET altijd iets doen en nooit moe zijn. Ik MOET verliefd worden. Ik MOET niet verdrietig zijn als het stopt. Ik MOET dankbaar zijn. Ik MOET mijn werk goed doen en ik MOET steeds bijleren en beter worden. IK MOET trots zijn op waar ik nu sta. Ik MOET altijd vooruit. Ik MOET het licht zien, ook in het donker.

IK MOET, ALLES MOET GOED en ik ga door door door tot het licht uitgaat, de glimlach inzakt, het glas leeg is, het hoofd op hol slaat. Het elke kant op loopt en geen enkele weg meer ziet.

NIKS MOET, je MOET ademen. Je moet niet eens, je doet het gewoon. Het gaat van zelf. Voel je dat? Er zit lucht in je lijf en het zet je in beweging. ADEM in, er waait een nieuwe wind door je wolken en je wolken mogen blijven staan. Als er zon is mag die ook blijven, maar het moet niet.

Is er een dichter in de zaal

Het is niet altijd en zeker niet voor iedereen onder woorden te brengen. We hebben iemand nodig die daarin geoefend is. Die taal kneed en letters langs haar handen de wereld in jaagt op het ritme van een steeds sterker wordende cadans. We hebben woorden nodig om vat te krijgen op de situatie. We hebben iemand nodig die ons zegt hoe het zit, terwijl we staan en er niks van begrijpen. Als er iets gebeurt dat er toe doet of wat er niet toe doet waar we over willen spreken, waar we over willen dromen, dat we mee willen delen. Dan vragen we is er een dichter in de zaal?

Eerlijk, alleen de dichter weet raad als er voor een gebeurtenis geen woorden lijken te zijn. De dichter zuigt zich vast aan het oppervlak van de gebeurtenis, ruikt de woorden en laat ze in een blad kruipen. Zodat andere mensen bij het heen en weer bewegen tussen de witregels zin vinden.

Tekstverwerking. Het woordenboek in splagaat een dubbele koprol laten maken en perfect landen, om daarna datzelfde woordenboek dronken te voeren zodat hij wartaal uitslaat. Er naast gaan liggen en het laagje per laagje uitkleden, tot de dichter op het bot zit van het boek, zo dicht mogelijk tegen de taal aan. Zo vaak de letters op het klavier aanslaan dat er kraters in het toetsenbord komen. Kraters groot genoeg om zaadjes in te planten, zodat er op het toetsenbord van de dichter bloemen staan die ze blaadje per blaadje uitrekt om een tekst te typen. Als de bloemen op zijn spit de aarde om en geeft ze water aan de woorden,  laat ze groeien tot een zin. Tot de zin gevonden is van waarom dat op papier staat.

Brief uit het verleden

Lieve Saskia,

Hier ben ik weer, jij, maar dan uit het verleden. Ik weet nog niet precies hoe tijdreizen werkt maar dit komt aardig in de buurt. Ik voel me vandaag fantastisch, je weet vast nog wel waarom. Morgen ga ik werken.

Ik ga werken bij de werkwinkel als consulente. Ik verwacht, dat jij die nu deze brief leest daar nog steeds werk, dat je een hechte band hebt met je collega’s , dat je veel mensen geholpen hebt om werk te vinden en dat je met steeds meer plezier en vakkundigheid je werk bent gaan doen.

Je wou dit werk in de eerste plaats doen omdat tewerkstelling in Brussel een uitdaging is, omdat je niet wilt dat andere mensen zich slecht voelen, zich voelen zoals jij je voelde in september. Toen je geen geld had en afwijzing na afwijzing moest slikken.

Je bent weer recht gekrabbeld, maar blijf ervoor zorgen dat je anderen helpt om dat ook te doen. Hoe zit dat met dat jongerenkamp rond tewerkstelling? Heb je al een eigen project uitgewerkt? Ik verwacht het, tenzij natuurlijk je deze brief te vroeg openmaakt. Weet je nog van je dromen? Je wou de wereld rondreizen en poëzie maken over je ontmoetingen, je wou je verdiepen in grafisch ontwerp, je wou vooral blijven wie je bent.

Anderen zijn te serieus geworden, anders geworden door het 9 to 5 regime Ben jij nog mij? Neem je nog soms de trein naar de andere kant van het land? Maak je genoeg tijd om je vrienden te zien? Annelies, Judith, Sara-Anne, Marie, Ellen, An, Laura,…Maak tijd voor ze ook al denk je dat je niet genoeg tijd hebt. Er is altijd tijd om te doen wat er toe doet. Ook voor je familie, mama, oma, de broers. Bel je ze soms spontaan op? Nee? Doe het nu dan even.

Verander niet. Laat geld je niet bederven. Wees dankbaar. Durf dromen. Zet je zelf nooit vast als de dingen zo gaan als je wilt. Spreek erover. Je bent zo groot als je jezelf maakt en jij kunt de zon zijn. Met je eigen geluk de mensen om je heen besmetten en ze ook laten stralen. Jij bent tot grote dingen in staat. Iedereen gelooft in jou, geloof ook in jezelf en durf grote dingen ondernemen. Wordt geen persoon die genoegen neemt met middelmatigheid. Dit moet je horen van jezelf om het te geloven Saskia. Jij bent bijzonder. Van jou zijn er niet zoveel. Als jij ergens voor gaat dan wordt het te zot.

Wat hoop ik dat je straalt , dat je jezelf ziet voor dat prachtige mens dat je bent, dat je minder krom loopt, dat je beter voor jezelf zorgt. Doe je nog vrijwilligerswerk? Heb je al iets ondernomen voor mensen met een leefloon? Weet je nog hoe moeilijk het was om daar elke maand mee rond te komen? Hoe dankbaar je was dat je vrienden je dit jaar keer na keer trakteerde. Maar ook hoe je leerde dat je met alles om kan. Dat je zelfs uit de moeilijkste situatie licht kunt vinden. Dat is zo sterk.

Na 5 maanden werkloosheid liep je te stralen omdat je het anders leerde zien. Omdat je dingen ondernam en je niet neerlegde bij het idee van werkloosheid.

Lieve Saskia, deze brief is lang aan het worden, maar ik schrijf nog even door, omdat ik je deze woorden gun als je ze nodig hebt. Ik gun je te zien ik gun je te zien hoe trots je op jezelf was en hoe dankbaar aan iedereen die je steunde vandaag. Hoeveel liefde je voelde.

Ik gun je ook je te herinneren aan poëzie want ook in je poëzie geloven veel mensen. Nu ben je nog zelf te lui, alsof je niet genoeg vertrouwd in je eigen talent, maar als zo veel mensen die er mee bezig zijn en Arend-Jan ook zeggen dat je moet doorgaan, luister dan. Ik ben benieuwd hoe het daar mee staat. Heb je opgegeven? Of is poëzie zo belangrijk geworden dat je nu vaker betaald wordt, zelfs aan stoppen met de werkwinkel denkt?

Je hebt altijd een ondernemer willen zijn. Vandaag is het een goede dag om daar nog eens over na te denken. Jij kunt alles bereiken wat je zelf wilt bereiken.

Nu kort omdat ik het niet kan laten. Hoe is het met *****? Zie je hem nog? Of klopt het gevoel dat je hebt, dat jullie misschien niet voor de eeuwigheid gemaakt zijn. Ik geloof dat hij een tussenstation is naar echte liefde, iemand die van je houdt zoals je bent, tijd maakt voor je, je bewondert, maar zich niet laat doen.

Ik hoop dat je bij iemand bent die van je houdt en jij van hem. dat jullie samen irritant gelukkig zijn voor buitenstaanders maar genoeg ruimte in de relatie laten om je omgeving niet te verstikken. Ik hoop dat **** je verrast en meer tijd voor je maakt. want eigenlijk is hij echt wel leuk. maar van een kant kan het niet blijven komen. Liefde is niet als touwtrekken, liefde is energie, is magnetron, is niet zonder elkaar kunnen maar toch ruimte maken.

Saskia wat hoop ik dat als je dit leest dat je gelukkig bent. jezelf bent, straalt. Als je dat niet bent, blijf niet bij de pakken neerzitten , maak werk van je eigen geluk.

Lieve Saskia, morgen is je eerste werkdag. Volgende maand heb je eindelijk een loon op de bank. Ik voel me geweldig.

Nog even over de liefde want het is belangrijk. Je hebt geen man nodig om van jezelf te kunnen houden. Je hebt liefde van iedereen in veel vormen. Liefde is meer dan logeren. Liefde is vriendschap, is luisteren, tijd maken, de waarheid zeggen. Liefde is jezelf zijn en gelukkig zijn en delen. De wereld heeft meer liefde nodig. Denkt niet alleen aan jezelf, maar wel genoeg aan jezelf, dat.

 

KUS van jezelf voor jezelf

-X- Saskia

P.s.: Wat is je droom vandaag? Schrijf hem op en zet vandaag de eerste stap

p.s.s. Koop een krasbiljet

p.s.s.s.: IK ZIE U GRAAG