Zelfportret-pasfoto

Op een pasfoto staat alleen je hoofd.

Alsof dat alles is wat ik ben

een hoofd, met een witte achtergrond en een klein stukje romp

We zijn niet te herleiden tot wat het oog voor waar neemt

er zit veel meer in ons dan lucht

Weten wie je bent begint bij, verdwalen,

de weg vragen, niemand vinden die de taal spreekt

borden langs de kant van de weg die naar elkaar wijzen

de hele weg kwijt raken waar je net op stond

Elk bewijs opgegeten door de tijd

geen spoor meer om te volgen

jezelf tegenkomen in de afwezigheid van elke andere optie

Je vel te beginnen bij je wijsvinger openvouwen en onderzoeken

welke herinneringen er in je handen zijn blijven hangen

ezelsoren vouwen in de momentopname en ze onder je vel verstoppen

je hand weer dichtvouwen, je borstkast open stomen, tot de lijm loskomt,

je je hart kan zien. Jezelf transformeren in een mier met een duikpak, die langs je slagader je hart in surft, met een Go Pro om zijn derde poot geklemt. Je filmt de geschiedenis van je houden van. Hoe vaak kan je een gebouw renoveren voor hij volledig afbreekt? Hoeveel lagen behang zitten er op de muren? Is het hier nog bewoonbaar? Je maakt de muren schoon, plamuurt de gaten en brengt een dikke laag nieuwe verf aan. Je verlaat je hart en plakt je borstkast dicht met een lik. Als een egyptenaar wandel je via je neus je hersenen in. Je transformeert jezelf in een neuron. Wat heb je vandaag in gedachten?

 

 

 

Advertenties
Geplaatst in: Geen categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s