reisverhaal uit de oude doos

Om veiligheidsredenen kun je het best overdag reizen in Mexico, wij vertrekken in het pikkedonker in een busje zonder wc en vol Mexicanen op een tocht naar het strand. De storm van vorige week heeft diepe putten geslagen in het wegdek. Ik slaap deze nacht als een roosje op een hobbelpaard, terwijl de Mexicanen geen oog dicht doen.

Als we aankomen, is het donker. Een taxi brengt ons naar het strand, waar we op zoek gaan naar een hostel. De bedden liggen vol met kleine beestjes . Ik doe geen oog dicht, terwijl mijn Mexicaanse vriendinnen de slaap inhalen die ze gemist hebben in onze hobbelbus. ’s ochtends ligt het strand op ons te wachten, het enige officiële naaktstrand van Mexico, maar daar zie je niks van. Behalve dan dat ene oudere echtpaar dat in de rots lijkt te wonen. Die avond besluiten we, op aanraden van een local, een heuvel te beklimmen, om op de top te genieten van een mooie zonsondergang. Daar steken de wolken een stokje voor, maar het drukt de pret niet. Dit plekje hier boven op de heuvel, zo bij een zonsondergang zonder wolken, is echt een prachtig plekje om ten huwelijk gevraagd te worden. Zeker ook handig als je geliefde nee zegt, dan kun je haar hier gewoon van de rotsen af duwen, niemand die dat zal merken. Als we terug wandelen naar beneden zien we een klein wit kruisje op de berg, toevallig, of zou het?

Advertenties

2 gedachtes over “reisverhaal uit de oude doos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s