Pascal Smet: lezing Gelijke Onderwijskansen 24/10/2011

Volgens Pascal Smet staat gelijke onderwijskansen(GOK) voor het sterker maken van zwakke en sterke kinderen om zo met zijn allen vooruit te gaan. Hij wil het accent leggen op talent en ontplooiing.  Pascal Smet maakt de vergelijking met de ronde van Frankrijk rijden. Eigenlijk, zo zegt hij, is het onderwijs de ronde van de toekomst rijden. Een ronde kun je niet alleen rijden, je hebt een ploeg nodig, mensen om je heen die je steunen en die jij steunt om zo samen sterker te worden. Je moet jezelf ook voorbereiden, het basisonderwijs moet de bagage meegeven aan kinderen om een goede start te maken in het secundair.

Pascal Smet zegt dat de aanwezigheid van concentratiescholen niks over het al dan niet gefaald zijn van het beleid zegt. De aanwezigheid van deze scholen heeft ook andere oorzaken zoals het falende migratiebeleid en concentratie van bepaalde groepen in de stad, zonder zijn beleid, aldus de minister zou de toestand misschien wel veel erger zijn.  Hij haalt de situatie van Brussel aan waar 50% foreign born is, hij vergeet hier wel te zeggen dat een deel van deze foreign born de kinderen van de eurocrats zijn die van al die ongelijkheid waarschijnlijk weinig meekrijgen.

Volgens Pascal Smet zit het wel goed met de kwaliteit van ons onderwijs. Ons grote probleem is echter de kloof tussen de goed presterende en de minder goed presterende studenten. 15% of 1 op 7 studenten stroomt ongekwalificeerd uit, haalt geen diploma. Dit is een verarming voor heel de samenleving.

Hoe pakt  Pascal Smet deze gelijke onderwijskansen aan? Door te streven naar een school die de weerspiegeling is van de samenleving, door bijvoorbeeld voorrangsorde op te stellen.  Maar Pascal, als je een weerspiegeling van de wijk wilt en die wijk is zoals je net eerder zei vaak nog geconcentreerd is het logische gevolg dan niet dat je toch nog geconcentreerde scholen zult hebben?  In Brussel is volgens Pascal Smet de minderheid (Nederlandstalige kinderen) zelf een minderheid binnen het eigen onderwijs.  Nederlands zou de 3e taal zijn in Brussel en als instructietaal en geen knuffeltaal worden ervaren doordat het niet thuis of in de vrije tijd wordt gesproken.  Er kwam een goede suggestie uit het publiek, een beetje gestoeld op het brede school principe, de integratie van vrijetijdsactiviteiten met de school, Pascal Smet vertelde dat er al stappen werden gezet richting een samenwerking tussen Deeltijds Kunstenonderwijs en het gewone onderwijs.

Volgens Pascal Smet moeten de handvaten voor het lesgeven binnen de grootstedelijke realiteit herbekeken worden.  Er draaien momenteel 9 proefprojecten met een nieuw onderwijsmodel dat meer leefwereld gericht is. Ook stelt Pascal Smet de delicate vraag of er een bonus moet worden ingevoerd voor leerkrachten die werken binnen een grootstedelijke context.

Een volgend punt van Pascal is de nood voor ‘opvoedingsondersteuning’ . Volgens Pascal Smet hebben veel ouders moeilijkheden bij het opvoeden van hun kinderen en de overheid(dus niet het onderwijs) heeft te taak dit te ondersteunen. Opvoeden ziet hij als het leren kennen en verleggen van grenzen.

Pascal Smet pleit voor een gemeenschappelijke taal, om zo samen een toekomst verhaal te kunnen schrijven. In Vlaanderen zou dit het algemeen Nederlands zijn en in Europa het  Engels. Taalachterstand is een groot probleem, want leerlingen met taalachterstand halen dit nooit meer in en missen het middel om te leren. Pascal Smet wil diagnostische taaltesten in het leven roepen. Blijk t uit die test dat iemand ondermaats scoort, dan zal hij/zij op woensdagnamiddagen op een creatief ingevulde manier Nederlands krijgen. Het verplicht aspect kan nog steeds als een straf voelen en ik stel me dan ook de vraag of dit het instructietaalgehalte van het Nederlands niet mee in de hand werkt.  Hij wil ook strenger zijn naar de ouders toe, Nederlanders voor ouders in de scholen van de leerlingen aanbieden.

Na deze korte lezing van Pascal Smet krijgt het publiek de kans om vragen te stellen en hier wordt gretig en soms wat verhit gebruik van gemaakt, het is fijn om te zien dat de mensen in de zaal zo betrokken zijn bij de onderwijsplannen. Concluderend was dit een boeiende lezing, de metafoor van de ronde, het idee  van gelijke onderwijskansen, het ware mooie verhalen, maar de vraag blijft natuurlijk hoe werkt dit in de Praktijk. Ik zou willen besluiten met een persoonlijk pijnpunt bij deze lezing en dat was de krampachtigheid waarmee Pascal Smet vasthoudt aan het Nederlands en zo geen heil ziet in het investeren in de moedertaal van mensen met een taalachterstand. Al was het maar omdat uit onderzoek van Cummens (2000) blijkt dat het niveau van de moedertaal mede bepalend is voor het niveau van de tweede taal. Onderwijs in de moedertaal zou leiden tot een betere verwerking van zowel de moedertaal als de standaardtaal. Ik kan niet om het argument heen van Pascal Smet over het belang van een gemeenschappelijke taal, maar het zou zeker positief zijn als er ook rekening wordt gehouden met de voordelen van een goede ontwikkeling van de moedertaal en dit dan niet op woensdagnamiddag tegelijk met het extra Nederlands. Ook de kinderen met leerachterstand die er het meeste baat bij hebben moeten de mogelijkheid hebben hun moedertaal te verbeteren, buiten of binnen de schoolmuren.

meer weten over gelijke onderwijskansen?  http://www.ond.vlaanderen.be/gok/

Advertenties
Geplaatst in: Geen categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s